هر چي به نيمه شعبان نزديکتر مي شيم دلها بيشتر به سمت آقا پر مي کشه انگار اين روزا تو دنيا همه منتظر يه معجزه اند، همه منتظر ظهورند! نمي دونم شايد کسايي هم که آقا رو نمي شناسند اين روزها تو دلشون غوغايي به پاست! اين روزها قرار يه اتفاق بزرگ بيفته؛ اتفاقي تاريخي!

خداي من! وقتي تولد کسي باشه، رسم اينطوره که مي رن خونشون با شيريني و دسته گل، اما ما بايد براي تبريک اين روز مبارک کجا بريم؟! بريم سامرا و در  شبستان امام زمان تو حرم امام عسکري زانو بزنيم و به آقا تبريک بگيم؟ بريم جمکران؟ آخه ميگن تو مسجد جمکران آقا رو مي شه زيارت کرد! شايد هم بايد دل رو ببريم به مکه، خونه خدا! شايد هم بشه تو کوچه بني هاشم دنبال آقا گشت!

من همش نگرانم! نگران اين که آقا الان تو کاظمين کنار مزار باب الحواعج( امام موسي کاظم) باشه و نگران اين که آقا الان تو مشهد، کنار باب المراد (امام رضا) باشه و نگران اين که آقا الان تو کربلا کنار باب الحواعج ابولفضل عباس باشه و براي جوانان امروز جامعه اسلامي که روز به روز غرب زده تر مي شن و از اسلام ناب محمدي فاصله مي گيرند دعا مي کنه!!!       

بميرم واسه بي کسي آقاي پر کسمون!!! فقط يه لحظه کافيه فکر کنيم و يه مقايسه کوچيک انجام بديم بين اباعبدلله و امام عصر ما:
در زمان امام حسين جمعيت کل جهان کمتر از 6 ميليون بود و امام حسين 72 يار وفادار داشت و قيام کرد اما الان جمعيت جهان 6 ميليارد است ولي امام زمان ما سيصد و اندي سرباز نداره!!!

شرم بر زمين و زمينيان، شرم بر خاک و خاکيان که امام عصر رو اينقدر تنها گذاشتن.

آقا جان دست ما که از خيمه شما دور و مجالي براي ماي رو سياه نيست که در خيمه شما بياييم و تبريک بگيم آقا جان نمي دونم شايد الان که دارم اين مطلب رو مي نويسم يا شايد هم بعدها اين مطلب من به شما برسه، يعني اميدوارم که برسه و به همين اميد هم تصميم گرفتم از اين طريق ميلاد تون رو تبريک بگم:

مولاي من تولدت مبارک..... 

حلول ماه شعبان و آغاز اعياد شعبانيه را به محضر ولي عصر(عج) و تمام کاربران محترم وبلاگ تبريک عرض ميکنم.
هر حديث همچون چراغي روشن است در ظلمات دنيا و من امروز قصد دارم به مناسبت اعياد شعبانيه وبلاگم رو با احاديثي از امام حسين و امام زين العابدين چراغوني کنم!!

»»امام حسين(ع): چيزي را بر زبان نياوريد که از ارزش شما بکاهد.
»»امام سجاد(ع): خدايا من در کلبه فقيرانه خود چيزي دارم که تو در عرش کبريايي خود نداري؛ من چون تويي دارم که تو چون خودت نداري!

»»امام حسين(ع): هر که از اظهار نظر در ماند و راه چاره درمانده اش کند، نرمي و مدارا کليد او باشد.
»»امام سجاد(ع): هشداريد! منفورترين مردم نزد خداوند، کسي است که سيره امامي را بر گزيند، ولي از کاهاي او پيروي نکند!

»»امام حسين(ع): آنگاه که برپادارنده عدالت(امام عصر(عج)) قيام کند، عدالتش نيکوکار و بدکار را فراگيرد.
»»امام سجاد(ع): پسنديده ترين شما نرد خدا، کسي است که آسايش خانواده خود را بيشتر فراهم کند.

»»امام حسين(ع): از نشانه هاي ناداني، بحث و جدل با بي فکران است.
»»امام سجاد(ع): خوددار از آزار ديگران، نشانه کمال خرد و مايه آسايش و سلامت دو گيتي است.

و در آخر! حديثي از امام باقر(ع) در مورد امام سجاد:

امام سجاد(ع) مانند کسي که آخرين نماز خود را بجا مي آورد، نماز مي گزارد. او چنين مي ديد که پس از آن ديگر نماز نمي گزارد.

التماس دعا.

خداي من! اين روزها چقدر سريع ميگذرد؛ انگار همين ديروز بود پاي منبر آشيخ عظيم ابوالقاسمي بوديم از رجب و رجبيون برامون حرف مي زد؛ روزهاي اعتکاف هم که تو يه چشم بر هم زدن سپري شد؛ خداي من! نمي دونم چقدر از رجب براي درک رمضان استفاده کرديم اما هنوز 9 روز از رجب باقيه؛ خداي من! اين روزها ترس وجودمو فراگرفته؛ خداي من!  اين روزها مي ترسم اضطراب منو از پا در بياره؛ اضطراب اينکه تونستم از رجب استفاده کنم يا نه؟ اضطراب اينکه مي تونم رمضون رو درک کنم يانه؟  

خداي من! من از رجب استفاده کردم؟ تو اين ماه رجب از من راضي بودي؟ خداي من هميشه آرزو داشتم يه روزي اينقدر بنده خوبي برات باشم که تو منو به فرشته ها نشون بدي و بگي ببينيدش اين بنده منه ببينيد چطور وقتي همه از غافلانند اون از ذاکران منه! خداي من خودت شاهدي که من تو اين رجب تمام سعيمو کردم که خودمو به اين مرحله برسونم اما همش مي ترسم مبادا اين رجب هم بگذره و من بازم درجا بزنم و بازم درجا بزنم!

خداي من! آفتاب رجب هم با همه قشنگي هاش رو به غروب؛ خداي من! اگه تا حالا نتونستيم رضايتت رو جلب کنيم کمک کن تو اين چند روز آخر، ما هم از رجبيون بشيم؛ به حق رئوفيت و رحمانيت و کريميتت اي قادر مطلق!

دوستان حتمن تو ايام شعبان به وبلاگم سر بزنيد ان شاالله مي خوام اول و سيزدهم شعبان به مناسبت اعياد شعبانيه وبم رو چراغوني کنم.   

امروز مي خوام خبر از يه حادثه بدم؛ يه اتفاق؛ يه اتفاق بزرگ؛ امروز مي خوام خبر از يه بمب بدم؛ يه بمب که هسته اي نيست ولي عواقبش از بمب هسته اي به مراتب سخت تر و البته دردناکتر است! مي خواستم اين هفته تو وبلاگم از امام جواد و تولدش بگم ويا از امام علي و ميلادش بگم  ويا از اعتکاف و معتکف بگم مناسبتهاي زيادي تو اين هفته است اما اين حادثه منو مجبور کرد از همه اين مطالب بگذرم و وبم رو با اون بروز کنم!

ماهها پيش زمزمه هاي اين حادثه به گوش مي رسيد اما همه کساني که مي تونستند کاري کنند و جلوي اين اتفاق رو بگيرند، خودشون رو به کري زدند! حدودا دو هفته پيش اين بمب جلوي ديدگان همه کار گذاشته شد اما اين بار همه خودشون رو به کوري زدند! و حالا اين بمب با صدايي عظيم منفجر شده و متاسفانه همه خودشون رو به کري زدند!!!!!

دشمن اين بار با تمام قوا آخرين تير ترکش خود را پس از هدف گيري دقيق و حساب شده به قلب مسلمين شليک کرده و ما هنوز از غافلانيم!

يادم مياد در پست قبلي که بروز کرده بودم آقاي مجاهديان (مديريت محترم وبلاگ سير بي سلوک) تو نظرش در مورد اون مطلب از پارسايي به عنوان نقطه قوت مسلمين ياد کرده بود اما نبايد فراموش کرد پارسايي چشم اسفنديار مسلمين است و دشمن امروز دقيقا اين نقطه را هدف گرفته و در پي نابودي پايگاه پارسايي ما يعني خانواده است و دشمن امروز قلب خانواده ايراني يعني حيا و شرم ايرانيان را مورد هجوم قرار داده!

امروز دشمن صهيونيسم با راه اندازه شبکه اي ماهواره اي از يکي از کشورهاي عربي حوزه خليج فارس با پخش بدون سانسور و بدون محدوديت سني فيلم هاي روز هاليوود با زير نويس فارسي فساد را در جامعه اي که مشکلات اخلاقي آن کم هم نبود دامن زده؛ دقيقا در اولين روزهاي ماه رجب بود که اين خبر مانند ساير اخبار اين چنيني در دزفول پيچيد و دهن به دهن گشت تا در فاصله فقط چند ساعت از راه اندازي اين شبکه تمام مردم دزفول اين کانال را تماشا کنند! و البته با پيامک هاي خود دوستانشان را در ديگر استانها با خبر کرده و آنها نيز... والان تقريبا تمام کشور از وجود اين شبکه آگاهند. براستي؛ امان از اين تلويزيون و امان از مردم دزفول و امان از خاکيان ناسپاس!

ممکن است بگوييد که قبلا هم اين فيلمها و فيلمهايي بدتر از اينها از طريق ماهواره پخش مي شد و خانواده ها هم آنها را مي ديدند پس اتفاق خاصي نيافتاده!! اشتباه نکنيد اين فيلمها با زير نويس فارسي است و رکيک ترين الفاظي که اين هنر پيشه ها به کار مي برند بدون سانسور ترجمه مي شود و الفاظي که پدر، مادر و فرزندان در خانواده بکار مي برند شرم و حيا را از خانواده ايراني دور مي کند، حال تصور کنيد که يک خانواده پاي تلويزيون نشسته اند و اين حرفها را مي شنوند و مي بينند که... و از همه دردناکتر اين که اکثر اين فيلمها در محيط خانواده غربي و روابط نامشروع غربي هاست و همانطور که مي دانيد هيچ حيا و شرم و پرده اي بين اعمال غريزي پدر و مادر و فرزندان نيست و مدارس غربي نيز از پدر و مادر ها مي خواهند اين اعمال را جلوي چشم فرزندان انجام دهند(بدليل آشنايي شما عزيزان با فرهنگ و فيلمهاي غربي؛ در اين مورد توضيح بيشتر را جايز نميدانم). 

فقط چند لحظه....فقط چند لحظه....فقط چند لحظه تصور کنيد عواقب اين کار چيست و عوارض انفجار اين بمب چه خواهد بود و در روزها آينده شاهد چه اخباري خواهيم بود؛ من پيش گو نيستم اما مي توانم آينده را پيش بيني کنم اگر شرايط اينگونه پيش رود در آينده نزديک در کشور مسلمان شاهد افزايش تصاعدي جرم و جنايت و اعمال قبيح جنسي بخصوص در جوانان و نوجوانان خواهيم بود و شاهد افزايش روز افزون طلاق و پاشيدن خانواده ، اين مظهر عشق، محبت و پايگاه پارسايي مسلمين خواهيم بود و از همه دردناکتر اين که روز به روز جوانانمان از دين و اسلام و امام زمان فاصله گرفته و اربابمان تنهاتر از هميشه گوشه اي نشسته هي تو سر خودش مي زنه هي ميگه واويلا؛ واويلا؛ واويلا! بر سر قومم چه آمد؛ از من چه بديي ديدند که اينگونه به من پشت کردند؛ منتظرانم کجايند؛ روح الله من کجاست... انصاريها برخيزيد... شيخ رضا برخيز....

بميرم واسه غريبيت آقا جان... بميرم واسه غريبيت.

امان از اين خاکيان ناسپاس!!       

با توجه به اينکه در ماه مبارک رجب هستيم بر آن شدم تا فرازهايي از پندهاي پيامبر(ص) به ابوذر را در اين پست قرار دهم که در قالب جملاتي بسيار کوتاه و مفيد پندهاي فراواني نهفته است و اميدوارم همه ما در اين ماه مبارک  از اين اندرزها استفاده کافي را ببريم. 

»» اي ابوذر! سخن نيکو و پاک و هر قدمي که بسوي نماز بر مي داري صدقه است.

»» اي ابوذر! هر کس دعوت کننده به سوي خداوند را لبيک گويد و نيکو به آباداني مسجد همت گمارد پاداشت او از ناحيه خداوند بهشت است.

»» يا اباذر! تا تو در مسجدي خداوند متعال در برابر هر نفسي که مي کشي درجه اي در بهشت به تو عطا مي کند. و فرشتگان بر تو صلوات فرستند و در برابر هر نفس تو ده حسنه نوشته شود و ده سيئه از تو محو گردد.

»» يا اباذر! هر کس ملاحظه نکند از کجا مال بدست مي آورد، خداوند نيز ملاحظه نمي کند که از کجا او را به آتش وارد کند.

»» يا اباذر! پرهيزکاران کساني هستند که از چيزي که از آن پرهيز نمي شود اجتناب مي کنند تا در شبهه نيفتند.

»» اي ابوذر! نفس خود را از گناه بازدار تا عابدترين مردم باشي و بهترين بخش دين شما پارسايي است.

»» اي ابوذر! کسي که زبانش را پاس ندارد، عمل صالحش به هدر مي رود.

»» اي ابوذر! عيبجو، ستايشگر و مداح و ثناخوان، گوشه زن و ستيزه جو و مراء کننده مباش.

»» اي ابوذر! مادام که انسان بد اخلاق باشد از خداوند دور گردد.

»» اي ابوذر! هرگونه نشستن در مسجد بي فايده است مگر در سه حالت: يا در حال نماز مشغول قرائت قرآن باشد. يا به ياد خداوند ذکر گويد. يا به آموختن دانش اشتغال ورزي.

اميدوارم در اين ماه مبارک بخصوص در سه روز اعتکافي که در پيش داريم همه ما استفاده کامل را از حضور در مساجد ببريم و فرصت و موهبت معتکف شدن را خداوند نسيب ما بگرداند و آخرين نصيحتي را که پيامبر به ابوذر فرمودند سرلوحه خود قرار دهيم:

((هرگونه نشستن در مسجد بي فايده است مگر در سه حالت: يا در حال نماز مشغول قرائت قرآن باشد. يا به ياد خداوند ذکر گويد. يا به آموختن دانش اشتغال ورزي.))

اين رجبييون ............ التماس دعا

در اين پست بخشهايي از دل نوشته هاي مرحوم شيخ رضا ابوالقاسمي پور را قرار داده ام. اميدوارم از اين مطالب استفاده کنيد.

» در انديشه فرو رفتم...شايد در اعماق وجودم دليل زندگي را بيابم. دريافتم! دنيا طوفان غم است و دل مؤمن دريايي که هر لحظه با اين طوفان متلاطم مي شود. هنر مردان عاشق، اميد است و صبر؛ بايد در راه رسيدن به هدف، صبور بود وتنها به هدف فکر کرد و اين هدف است که به جسم خسته انسان عاشق، روح مي دمد و در او، عشق رسيدن به معشوق را صد چندان مي کند... .

» بي مدد دوست نمي توان حتي قدمي به سوي او حرکت کرد. آنچه سالک الي الله در مسير پر خطر خود به سوي خداوند در اولين قدم نياز دارد، طلب به زبان و دل است که درياي مهرباني حضرت حق را به جوشش در خواهد آورد. تا او نخواهد احدي در اين بزم، محرم نخواهد شد.

» خوش بحال اونهايي که از غربال آزمايش هاي خدا رد مي شن و به سعادت مي رسن و بدا به حال اونهايي که باقي مي مونن و مثل نخاله دور ريخته مي شن!
خدايا! ما از کدوم دسته ايم؟
ما را براي امتحانات سخت آماده کن!

» خداي من!
بيدارمان کن و کنه اين عالم را به ما بنمايان تا در اين چند روز دنيا صبوري کنيم. ما خواهان شراب طهوريم... شرابي که با دستان خودت به مقربانت مي چشاني؛
محروممان نکن!

» تقرب يعني کنار رفتن تمام پرده ها... حتي پرده هاي نوراني!
تقرب يعني تماشاي مستقيم، بدون پرده ونرده و بدون شک و شبهه، بدون انکار و رد؛ اما با دلهره و اضطراب!

خدايا تمام ما را از مقربين درگاهت قرار بده!

در پستهاي بعدي سعي ميکنم دل نوشته هاي بيشتري رو بگذارم.
منبع: کتابچه ي شيداي ظهور- دفتر اول

مطالب زيبايي از آشيخ رضا(خيلي قشنگه)حتمن کليک کنيد!
 

در اين پست و پستهاي مشابه که ان شاالله در آينده بروز رساني مي شوند قصد داريم تا نقدي بر تفکر وهابيت داشته باشيم اميدوارم در اين سلسله مباحث با ما همراه شويد.

درآمدي بر وهابيت

فرقه وهابيت چنان که از نامش پيداست ، منسوب به محمد عبدالوهاب ، پسر سليمان اهل نجد مي باشد که سال 1111(هجري) بدنيا آمد و در سال 1206(هجري)از دنيا رفت.

اين شخص مقداري از علوم ديني فراگرفته بود و نسبت به مطالعه اخبار مدعيان نبوت از قبيل مسيله کذاب و سجاج و اسود عنسي و طليحه اسدي علاقه فراواني داشت ، از اين رو در همان ايام تحصيل گمراهي و انحراف شديدي از او پيدا شد، تا آنجا که پدر و ديگر اساتيدش را بر آن داشت که مردم را از وي بر حذر دارند و در باره او گفتند: اين شخص بزودي گمراه مي شود و خدا کساني را که از زحمتش دور و به شقاوت مبتلا ساخته باشد به وسيله وي گمراه مي سازد.

در سال 1143 نامبرده فراخواني به مرام جديدش را آغاز کرد تا اولين جرقه هاي اين فرقه ضاله زده شود اما پدر و اساتيدش در برابر وي برخواستند و نتوانست گفته هايش را رونق دهد تا آنکه در سال 1153 پدرش از دنيا رفت و او بار ديگر دعوتش را ميان عوام الناس و ساده لوحان دوباره آشکار ساخت. اما شهروندانش بر او شورش کردن و خواستند او را بکشند پس او به شهر (عيينه) و سپس به  (درعيه) گريخت و در اين ميان طرفداراني هم پيدا کرد.

اين شخص با اين که حقيقتا از کساني نبود که حتي رابطه اي با اجتهاد داشته باشد، اما همانند يک مجتهد مطلق در تمام امور دخالت مي کرد و اعتنا به قول هيچکس از پيشوايان اجتهاد از گذشته و حال نداشت. اين ويژگي را برادرش شيخ سليمان عبدالوهاب که از مردم ديگر او را بهتر مي شناسد، براي او ذکر کرده و در رد ادعاي برادر خود و اثبات دروغ بودن آن، کتابي تاليف کرده و از جمله عبارات جامع و مختصر اين کتاب در تعريف وهابيت و بنيانگذارش اين است:

««امروز مردم به کسي مبتلا شده اند که خود را به کتاب و سنت نسبت مي دهد و از علوم آن دو استنباط مي کند و از هر کس با او مخالفت کند باکي ندارد و مخالفان خود را کافر مي داند، در حالي که يک نشان از نشانه هاي اجتهاد در او نيست بلکه سوگند به خدا حتي يک دهم از نشانه آن در او وجود ندارد، با اين وضع، گفتارش در بسياري از مردم نادان تاثير گذاشته ((انالله وانا اليه راجعون)).....»»   

در پست بعدي که در اين ضمينه بروز رساني مي شود به معرفي افکار وهابيت و نقد اين فرقه ضاله پرداخته مي شود.

تصوف در جوامع غربي

در قسمت هاي قبلي و در سلسله مباحث تصوف عصياني تمدن به طور مفصل به بيان ديدگاه تصوف پرداخته شد. اما متاسفانه بايد گفت نهضت تصوف در ايران توسعه يافت و امروز در کمال تاسف بايد گفت که به ممالک غربي هم رسوخ کرده ، غرب نيز آنرا پذيرفت و بشکلي ديگر در آورد!!

«اگزيستانسياليزم» متاثر از تصوف است و بناي اين فلسفه از تصوف اقتباس شده است. ليکن چون فلسفه هم مانند بشر سير تکاملي طي مي کند و به مرور ايام تغيير شکل مي دهد و گاه شاخه فرعي آنچنان نضج مي گردد که «اصل» فداي «فرع» مي شود.
و بايد گفت در عصر بيمها و اميدها، فلسفه جديد نيز چنين شده است.
در مکتب تصوف تلاش انسان براي  پي ريزي بنيان خوشبختي و تجديد وجود منهدم خويش ، تلاشي است مقدس که به برکت آن بسياري از دردها و رنجهاي بشري زائل شده است. جوانان غربي به منظور رهايي از دردهايي که زاييده تمدن جديد است، پناهگاه مي جويند. تاسف بار تر اين که جوانان غربي با نماز و روزه و رياضت و چهله نشيني آشنايي ندارند و تنها به حرکات و رفتار اجتماعي صوفيان مي نگرند ، رفتارهايي همچون: گوشه نشيني، دوري از خلق، صحبت نکردن بامردم،‌حلقه هاي دراويش و شب نشيني هاي زاويه نشينان و...... . که غربي ها با ديدن اين حرکات افکار و عقايد خطر ناک زير را نتيجه گرفتند:
انسان به سر شکستگي ابدي محکوم است، وجود او باطل و حياتش بيهوده است، خوشبختي او سرابي و زندگي او عزابي است، حيات ما تکرار بي خردانه اي است و لفظ خوشبختي بزرگترين دروغي است که انسان ساخته است و......... .

و همين تفکر مرگبار است که غربي ها را به عقايد هيچي و پوچي نزديک مي کند و عصر واژگوني ارزش ها را شکل مي دهد و همين تفکر است که حالا نه تنها در جوانان غربي نفوذ کرده بلکه پاي فراتر نهاده و در خانواده هاي غربي و حتي بايد گفت در بسياري از خانواده هاي مرفح ايراني نيز نفوذ يافته و زندگي اجتماعي را تحت تاثير خود قرار داده: بي بندوباري، هيچي، پوچي، بي فرجامي، ژوليدگي و آشفتگي، واژگان فريبنده ايست که جوانان بي هدف را جلب کرده و هر روز و هر ساعت ، مظاهر گوناگن آنان را مي بينيم و مي شنويم.
امروزه شعارهايي همچون «عشق همه چيز است»، «عشق بورز»، «عرياني را حمايت نما»، «هر که مرا بخواهد....» و «لخت شو» در جوامع غربي ورد زبان خاص و عام است و اندوه ناک تر آنکه در ايران نيز جديدا چنين شعار هايي زمزمه مي شود!!!
امروزه از هم مي پرسيم که جهان چرا اينگونه شده است؟! چرا جوانان به بي بندوباري روي آورده اند؟! در حالي که پاسخ قانع کننده اي براي خود نمي يابيم، سر به جيب تفکر فرو مي بريم و مهر خاموشي بر لب مي زنيم و به فلسفه ي «« اين نيز بگذرد»» پناه مي بريم!!!! در حالي که کافي است براي پاسخ به اين سوالات قدري بيشتر در مورد اتفاقات اطرافمان تامل کنيم!.

التماس دعا